soheil khodaparasti

The Sea of Worry

The Sea of Worry

Counselors say:

To free yourself from

fear, tension, and distress,

take a cold shower;

as though anxiety

were something

that could be washed away.

Exercise;

as though the pounding of your heart

could be sweated

out of your body.

Socialize;

as though worry

could leave your chest

with a few words.

Paint;

as though restlessness

could be left behind

on a canvas.

Listen to music;

as though turmoil

could be carried away

on waves of sound.

Unaware that

we

are floating

in a sea of worry.

Anxiety

is not on the skin

to be washed away,

nor in the muscles

to be sweated out,

nor in words

to be spoken

and finished with.

Anxiety

has taken root

somewhere deeper

than skin, muscle, and words,

in the silent layers

of the mind;

and sometimes,

the harder

we struggle

to escape it,

the deeper

we sink

into this very sea.

دریایِ دغدغه

:مشاوران می‌گویند

برای رهایی از

،ترس و تنش و تشویش

دوش آب سرد بگیر؛

گویی اضطراب

چیزی‌ست

.که می‌توان شست

ورزش کن؛

گویی تپشِ دل

با عرق

.از تن بیرون می‌ریزد

معاشرت کن؛

گویی دلواپسی

با چند کلمه

از سینه

.بیرون می‌رود

نقاشی کن؛

گویی بی‌تابی را

می‌توان

بر بوم

.جا گذاشت

موسیقی گوش کن؛

گویی پریشانی را

می‌توان

بر موجِ صدا

.نشاند

غافل از آنکه

ما

در دریایِ دغدغه

.شناوریم

دلهره

نه بر پوست است

،که شسته شود

نه در عضله

که با عرق

،بیرون بریزد

نه در کلام

که گفته شود

.و تمام

دلهره

جایی عمیق‌تر

،از پوست و عضله و کلام

در لایه‌هایِ خاموشِ ذهن

ریشه دوانده است؛

و گاهی

هرچه بیشتر

برای گریختن از آن

،دست‌وپا می‌زنیم

بیشتر

در خودِ این دریا

.فرو می‌رویم

سهیل خداپرستی