The Breath of Being

The Breath of Being

René Descartes once said:
"I think, therefore I am."

We won’t concern ourselves with whether he

assumed the thinker’s existence beforehand

or believed that

thinking does not create existence.

But I write so that

my being may run like water

through the twists of each moment,

in every drop of light and shadow,

through the veins of lilies,

through the roots of acacias,

and that I may live as a chain unbroken,

links without beginning or end,

like molecules drifting in the breath of the wind.

It is not a question of being or not being,

but of how I exist,

and how my life may flow.

نَفَسِ هستی

:جناب دکارت می‌فرمودند
".می‌اندیشم، پس هستم"

کاری نداریم آیا او

وجودِ اندیشنده را از پیش مفروض می‌گرفت

 یا بر این باور بود که

.اندیشیدن وجود را ایجاد نمی‌کند

اما من می‌نویسم تا

بودنم مانند آب جاری باشد

،در پیچ و تاب لحظه‌ها

،در هر قطره‌ی نور و سایه

،در رگبرگ های زنبق

،در ریشه های اقاقیا

،و زیستم چون زنجیری پیوسته

،با حلقه‌هايی بی آغاز و بی پایان

.چون مولکول های جاری در نفس باد

،نه اینکه بودن یا نبودن برایم مسئله باشد

بلکه مهم است چگونه باشم

.و چگونه زیستم، جاری باشد

سهیل خداپرستی