A Nail in Silk Poem, by soheil khodaparasti, at My poetic side

A Nail in Silk

When

the delicate thread of oblivion

falls across the frame of your days,

and no road leads back to the past,

do not wait

for everything

to be remembered;

rather,

recall a nail

that perhaps,

in some quiet corner

of the wall of memory,

still

remains hidden,

and from it

a thread unwinds—

unknotting,

binding,

weaving the garment of time.

میخ در ابریشم

وقتی
تارِ نازکِ فراموشی
بر قابِ روزهایت کشیده شد
،و راهی به گذشته نیست

منتظر مباش
که همه‌چیز
به یاد آید؛

بلکه
میخی را به خاطر آور
که شاید
در گوشه‌ای خاموش
از دیوارِ حافظه
هنوز
پنهان مانده باشد

و با خود
—رشته‌ای برکشد

،گره‌گشا
،پیوندزن
.بافندهٔ جامهٔ زمان

سهیل خداپرستی

Comments +

To be able to comment and rate this poem, you must be registered. Register here or if you are already registered, login here.