The Art of Staying Alive

The Art of Staying Alive

The world will not become a garden.

Learn

to breathe among the thorns,

and, in your thirst,

to find the way to the spring.

It does not rain everywhere.

Sometimes the unkind sky

forgets even

our meager share

of its clouds;

but you

must, in the desert,

in the wasteland of love,

take refuge

in the frail shadow

of yourself.

Not every stone

will turn into a flower,

not every passerby

will remain by your side,

and not every wound

will heal

without pain.

Learn

to hold on to hope

with empty hands,

with dry lips

to cry out

the name of life,

and in the heart of the sands,

to plant a seed

for tomorrow.

The world will not become a garden;

but you can

be a gardener

in the desert.

آیینِ زنده ماندن

،جهان گلستان نمی‌شود

یاد بگیر

،میان خارها نفس بکشی

و از تشنگی

.راهِ چشمه را پیدا کنی

،همه‌جا باران نیست

گاهی آسمان نامهربان

سهمِ اندک ما را 

از ابر فراموش می‌کند؛

اما تو

باید در بیابان

در برهوت محبت

به سایۀ نحیفِ خودت

.پناه ببری

قرار نیست هر سنگ

،به گل بدل شود

هر رهگذر

،همراهت بماند

و هر زخمی

.بی‌درد التیام یابد

یاد بگیر

با دست‌های خالی

،امید را نگه داری

با لب‌های خشک

،نامِ زندگی را فریاد بزنی

و در دلِ شن‌ها

.دانه‌ای برای فردا بکاری

جهان گلستان نمی‌شود؛

اما تو می‌توانی

در بیابان

.باغبان باشی

سهیل خداپرستی